Klub sportowy Zwierzyniecki został założony w 1921 przez gracze Cracovii II. Gracze rezerw  po ekscesach w jednym z krakowskich lokali zostali ukarani przez władze Cracovii. Z karą się nie pogodzili i odeszli tworząc Zwierzyniecki Klub Sportowy.

Zarząd Cracovii dbał nie tylko o dobre zachowanie zawodników na boisku, ale i poza boiskiem. W roku 1921 rozgrywane były ogólnopolskie mistrzostwa klasy B. Zdobyła je wówczas rezerwa Cracovii wygrywając w finale wszystkie mecze ( z Pogonią B, AZS W–wa) i tylko jeden remisując (z Unią w Łodzi). Większość zawodników rezerwy Cracovii stanowiła „paczka” rekrutująca się ze Zwierzyńca, dzielnicy przylegającej do Błoń.

Pewnego poranka zaalarmowano telefonicznie prezesa Cracovii, że na zabawie tanecznej w Sokole „Cracovia demoluje urządzenia bufetowe”. Sprawcą okazała się owa „paczka” zwierzyniecka. Wiadomość o tym w mig rozeszła się po Krakowie. u Bizanca wrzało. Gdyby sprawcy poszli do prezesa i wyrazili skruchę – na pewno by im przebaczył.  Ale oni licząc na sławę mistrzów zachowali się wyniośle, kłamali sądząc, sądząc że wszystko ujdzie im bezkarnie. Wtedy zabrała głos I drużyna i na zebraniu w kawiarni Teatralnej.

Wykluczeni założyli sobie klub „Zwierzyniecki”, a Cracovia musiała na gwałt montować rezerwową drużynę. Jakaż była radość w klubie, gdy pół roku później młoda rezerwa w zawodach o mistrzostwo klasy B pokonała „Zwierzyniecki”. Dla klubu była to może strata, bo wśród wykluczonych było kilku bardzo utalentowanych zawodników (np. Przybyła), ale za to linia wychowawcza została zachowana.